Rhantus suturalis

DEZE WATERKEVER HEEFT GEEN NEDERLANDSE NAAM. TOCH KOMT HIJ ALGEMEEN VOOR. Vooral in tijdelijke, zomers uitdrogende poeltjes. Die poeltjes zijn ook kweekvijvertjes voor muggenlarven, hèt voedsel voor de larven van deze kever , die ook een hele gewone gast in de tuinvijver is. Dat scheelt ons dus weer een paar muggenbulten...
In een aquarium, wat in de tuin stond, is het exemplaar van deze foto's geland. En heeft daar eitjes gelegd, want een paar dagen later waren er ineens larfjes.
De kevers van het geslacht Rhantus zijn middelgrote, op het eerste gezicht donkerbruine kevers, die zoals alle echte waterroofkevers uitstekend zwemmen. Het zijn ook goede vliegers. Bij Rhantus suturalis is van dichterbij de dichte zwarte stippeling van de dekschilden te zien, die op de goudgele ondergrond van verderaf gezien een donkerbruine indruk geeft. In oudere namen (synoniemen) voor deze kever is die stippeling terug te vinden: Rhantus pulverosus en Rhantus punctatus. De kever heeft lichte randen. Net als alle zwemkevers (Dytiscidae) neemt de kever een luchtvoorraad mee onder de dekschilden, die via de achterlijfspunt aan het wateroppervlak ververst wordt. Onder water knijpt de kever deze lucht af en toe vanuit de ruimte onder de dekschilden in een flinke luchtbel, die dan aan de achterpunt blijft staan. Dan wordt door diffusie zuurstof uit het water in de bel opgenomen. Daarna zuigt de kever de op deze manier ververste lucht weer terug onder de dekschilden. De luchtvoorraad blijft op die manier langer bruikbaar, dit wordt wel fysische kieuw genoemd. Dit doet de kever vooral als hij zich wil verschuilen en langer onder water wil blijven.

Kleine poeltjes met muggenlarven zijn bijna overal op de wereld te vinden en dus ook de kevers van het Rhantus geslacht. Er komen een aantal soorten voor in Nederland, waarvan een paar heel algemeen zijn. Rhantus suturalis, een wereldwijd verspreide soort, is herkenbaar aan de ruitvormige vlek ("salmiakdropje") op het halsschild. Rechts: Rhantus exsoletus, een andere algemene soort. Deze heeft geen ruitvormige vlek op het halsschild, maar een vage zwarte band aan de achterrand. Bovendien is de kever van onderen niet zwart zoals suturalis, maar geel. Let ook op de (niet specifieke) verschillen van de kopvlekken.

Op de foto's rechts zijn de twee soorten naast elkaar gezet. (Let op: R. suturalis zit op de bodem en R. exsoletus zit verticaal op een blad.) De kevers lijken veel op elkaar. Jammer dat de kopstand verschillend is op de foto's, dat maakt het vergelijken moeilijker. Zoals op de foto hieronder is te zien, is R. suturalus zwart op de onderkant, R. exsoletus heeft een gele onderzijde.