Hieronder een foto die een redelijke indruk geeft van de onder- en achterkant van een vrouwelijk exemplaar. De achterkant heeft een inkeping, samen met de twee 'ogen' van de nappenplaten, doet het mij aan een uilenkop denken. Op het eerste gezicht zien we maar één van de acetabula per plaat. Bij aandachtiger kijken zijn de andere twee zichtbaar onder het afdekkende pantser. Door de muispijl boven de rechterfoto te houden, zien we een aanduiding vans de acetabula (bij tablet en telefoon: even aantikken).

Bij Brachypoda zijn de coxae (de 'heupplaten') vergroeid met het buikpantser. De 4e coxae (Cx-IV) zijn groot en bedekken bij het vrouwtje bijna het hele achterlijf. De overige coxae zijn vergroeid tot een groep, waarbij de gepunte uiteinden naar voren wijzen en tot de rand van het rugschild komen. Er is geen mediale naad tussen de coxae. In de voorbeeld indeling op deze website is Brachypoda traditioneel in de subfamilie Axonopsinae geplaatst en in Gerecke et al. (2016) zag ik dat ook. B. versicolor is in Europa de enige soort (Smit, 2018). Er zijn wel genera die er veel op lijken, bijvoorbeeld Neobrachypoda, maar die komen niet in Nederland voor of zijn (zeer) zeldzaam. Er worden binnen de Axonopsinae een aantal monophyletische groepen onderscheiden, met daarbinnen sterk op elkaar lijkende soorten (Gerecke et al., 2016 48-49).